stay alive or die, tryin'

ช่วงนี้อยู่ในโหมดหดหู่ค่ะ

เพราะเมื่อไม่นานมานี้ มีโอกาสได้ไปเยี่ยมยายชวด

ที่นอนป่วยอยู่ที่โคราช

พูดไปใครจะเชื่อ จากกันแค่ปีเดียว แกจะทรุดตัวได้ขนาดนี้!!

.............................................

เราผูกพันธ์กับยายชวดมาก เขาเลี้ยงเรามาตั้งแต่เด็ก

เราได้เห็น 1 ใน 4 ของช่วงชีวิตเขา

มันเป็นเวลา 20 ปีมาแล้วที่เราได้อยู่ด้วยกัน

ช่วงหลังๆ แกเริ่มป่วยด้วยโรคชรา

แต่เราก็ไม่รู้สึกอะไรมาก แต่กลับมีความสุข

ที่ได้อาบน้ำ ทำอาหาร ตัดเล็บให้ชวด

แต่ยิ่งเวลาผ่านไป อะไรๆก็แย่ลง

ชวดเริ่มอาการหนักเมื่อปีก่อน ญาติๆจึงตัดสินใจ

พาชวดไปอยู่ที่โคราช เพราะสภาพอากาศที่ดีกว่า

และมีคนคอยดูแล

.....................................................

มันแย่ตรงที่ว่า หลังจากที่ไม่เจอกัน 1 ปี

เจอกันอีกที แกก็เดินไม่ได้เสียแล้ว

นอนนิ่งในโรงพยาบาล

สารพัดโรคร้ายที่รุมเร้า

เป็นสัญญาณถึงการนับถอยหลังของแก

สิ่งที่เราทำได้ตอนนี้คงมีแต่ทำใจ

........................................

แต่ว่ามัน  ทำใจยากจัง....    T-T