ทัวร์หวังผล (บุญ)

posted on 06 Aug 2007 13:06 by mambaben  in MyStories

ไปเที่ยวยกเอกมาจ้า มันมั่กๆ

ไปวัดมาตั้ง 4 วัดแน่ะ

วันเดียวได้เท่านี้ก็คุ้มแร้ววววว

ถ่ายกะรติพร ที่วัดไหนหว่า?

พระประจำวันเกิด (อังคาร) อ่ะนะ พระนอน รู้แล้วทำไมเราขี้เกียจนัก

แบบนี้เรียกว่าเจดีย์อะป่าว?

รูปบนนี่ รติพรมันแหงนมองอะไรฟระ?

....

....

ต่อไปเป็นภาพตอนเพื่อนๆ พิชิตยอดภูเขาทองจ้า

ART มั่กๆๆๆๆ

ซ้าย พระธาตุบนภูเขาทอง ขวา ดาดฟ้าภูเขาทอง

หลังจากตะลอนไปวัดอย่างสาหัส

ก็แด๊ะไปสยามถ่ายพุริกะรติพรและปิม

ออกมางามแต้ๆ

แคปมาจากภาพอีกที บ่ได้แสกน เลยไม่ชัดมาก

ปรับให้ชัดสุดได้แค่นี้

กรรม อยากมีแสกนเนอร์ร์ร์ร์ร์

ไปดีกว่า บะบาย



edit @ 2007/08/06 13:11:10

มันคงจะดูบ้านนอกมากหากจะบอกว่าเปงแฟนเพลงเอสเจแต่เพิ่งเคยเจอตัวจิง

ก็แหม เราเรียนหนักไม่ค่อยมีเวลาไปตามนิ

แถมเราก็ไม่มีกลุ่มด้วย เลยไม่ค่อยรู้ข้อมูล

แต่อ่ะนะ ต้องขอบคุณทรูมิวสิคเราเลยได้เจอสมใจ

ขอบคุณเพื่อนเอฟที่ไปเปงเพื่อน

มันส์มาก....

หล่อโคตร....

เต้นก็เก่ง

น่ารัก สดใส

ว้าว!!

ทึกจ๋า ทำไมตัวเองหล่ออย่างนี้

ถึงแม้ว่าในงานจะมีอุปสรรค และความไม่สะดวก

บวกแฟนคลับนิสัยเสียบางกลุ่ม ย้ำ!! แค่บางกลุ่ม

แต่ผลออกมาคุ้มค่ามั่กๆ

มีความสุขจนเก็บไปฝัน

หวังว่าจะได้ไปดูอีก

โอ้ย!! ปลื้ม


edit @ 2007/08/06 13:06:58

วินาทีของคนใกล้ตาย!!

posted on 20 Jun 2007 14:28 by mambaben  in MyStories

เค้าว่าคนเราจะไม่เห็นคุณค่าของการมีชีวิตอยู่

จนกว่าจะประสบกับสภาวะใกล้ตาย

เจ้าของบล็อคก็เช่นกัน

...

...

เหตุเกิดในวันจันทร์ที่ 18 หลังวันเกิด 1 วัน

ไปเรียนที่ท่าพระจันทร์ เห็นว่าเมื่อวานเป็นวันเกิด

ยังไม่ได้ทำบุญเลย จึงตัดสินใจควงแขนเพื่อนสาวไปไหว้พระที่วัดระฆัง

ไหว้เสร็จ ฝนก็เทลงมาอย่างไม่ขาดสาย

จึงต้องอาศัยหลังคาวัดหลบฝน

อากาศหลังฝนตกช่างอบอ้าว

เหงื่อไหลจนเปียกเสื้อและผม

ชื้นแฉ่ะไปหมด

พอข้ามเรือกลับมา ก็แยกกันกับเพื่อน

ยืนรอรถเมล์ 203 อยู่ที่ป้าย พลางคิดในใจว่า

"ทำไมวันนี้ร้อนจังฟระ รอขึ้นรถแอร์ดีกว่า"

รอ

รอ

รอ

รอ

มันก็ไม่มาสักที มีแต่แบบธรรมดาผ่านมา

รอนานชักเมื่อยขา หนังสือในมือก็หนัก

เริ่มหายใจไม่ออก....

รู้สึกแน่น....

เบลอ....

หัวหมุนติ้ว....

ไม่ได้ยินเสียงอะไรเลยนอกจากเสียง วี้..วี้........

ขาแขนไร้ความรู้สึก....

นี่ฉันจะมาเป็นลมแถวนี้หรอเนี่ย....??

....

....

ทันใดนั้น รถเมล์ร้อนสาย 203 ก็วิ่งผ่านมา

เอาวะร้อนแต่รอดชีวิต ดีกว่าเป็นลมอยู่ตรงนี้

จึงตัดสินใจขึ้นและได้หลับมาตลอดทาง

....

....

เฮ้อออออออ!!!! รอดตาย

อาจเป็นเพราะช่วงนี้งานเยอะ เรียนหนัก

พักผ่อนน้อย แถมยังกินไม่เป็นเวลา เลยเป็นได้ขนาดนี้

คุณๆ ทั้งหลายก็ระวังไว้นะคะ ดูแลตัวเอง

เพราะไม่แน่ว่าถ้าถึงคราวของคุณมันอาจจะรุนแรงมากกว่านี้ก็ได้

แน่หล่ะว่าถ้าคุณเป็นลมก็จะมีคนมาช่วย

แต่ถ้าเกิดไอ้คนที่มาช่วยมันเป็นคนไม่ดีล่ะ

อะไรจะเกิดขึ้น??!!

เป็นห่วงทุกคนค่ะ